Sołectwo Osiek

Sołtys: Mateusz Bednarek

Rada Sołecka:

• Ewa Suda
• Wojciech Barzowski
• Katarzyna Kwidzińska

Adres: Osiek 13, 84-223 Linia

SOŁECTWO W LICZBACH:

Statystyki Sołectwa

Parametr	Wartość
Powierzchnia	1256 ha
Liczba ludności	159
Liczba gospodarstw rolnych	25
Liczba podmiotów gospodarczych	3

To jedyna na terenie gminy Linia wieś, która przed wojną należała do Niemiec. Do dziś zwarta zabudowa wsi wyróżnia ją na tle pozostałych miejscowości. Kwestią gustu jest określenie, czy na korzyść, czy na niekorzyść Osieka.

Nazwa wsi oznaczała kiedyś miejsce, gdzie las został wycięty. Pierwsza wzmianka o Osieku pochodzi z 1342 roku. W roku 1399 jej nazwę zapisano jako Ossek i takiej formy używali także Niemcy, dodając jeszcze literkę „c” (Osseck). Osiek był osadą założoną na prawie polskim, należącą do Ziemi Lęborskiej.

Z lustracji z 1565 roku przy opisie Tłuczewa dowiadujemy się, że jego „granica z Ossiekiem, wsią pograniczną książęcia pomorskiego, które Łeba rzeka dzieli”. W drugiej połowie XVI wieku Osiek był własnością pomorskiej rodziny szlacheckiej Bochenów herbu Ptak. W krótkim okresie przynależności Ziemi Lęborskiej do Rzeczypospolitej przeprowadzono na tym terenie rekatolizację, włączając Osiek do parafii w Rozłazinie.

W okresie międzywojennym Osiek znajdował się na terenie Rzeszy Niemieckiej i we wsi znajdował się posterunek celny.

Przy drodze z Tłuczewa do Osieka można zobaczyć fundamenty dawnego budynku polskiej straży granicznej, spalonego w pierwszych dniach września 1939 roku. Nieco dalej, w kierunku Osieka, również po lewej stronie drogi, stoi niepokaźny budynek niemieckich pograniczników. We wsi zachował się zaniedbany budynek dworu oraz szkoły, którą zamknięto w 1975 roku, a która służy obecnie jako mieszkanie nauczycielskie oraz świetlica wiejska, gdzie ksiądz z Rozłazina odprawia w soboty msze święte.

Z Osieka można udać się na wycieczkę wzdłuż najpiękniejszej części Łeby. Nieco na północ od wsi rzeka wchodzi w swój główny odcinek przełomowy. Szeroka dolina wije się pośród porośniętych lasami, stromych "bieszczadzkich" wzgórz.